Algemene beschouwing begrotingsraad 4 nov. 2019

4-11-2019 door Han Bovens

In verband met een verhuizing zijn onze nachten momenteel wat kort en kan een gebrek aan slaap soms tot bizarre, hallucinerende dromen leiden. Zeker als je voor het slapengaan nog even de laatste IJsselbode hebt doorgebladerd. Berichten over Halloween, een bezoekend circus en de Begrotingsraad buitelen in het nachtelijk duister over elkaar heen en nemen uiteindelijk ongewild bezit van je ooit zo vredige droomwereld. Zo verwijlde ik afgelopen nacht plots in dit spektakel:

In de grote circustent, waarvan de haringen dit weekend in de natte klei van ons Stadspark waren geslagen, hangen de acrobaten van de fameuze ‘Les Quatre Constructifs’ hoog in de nok en nemen daar duizelingwekkende, kamikazeachtige salto’s voor hun rekening. Imponeren kunnen die gasten maar al te goed. Maar het toegestroomde publiek huivert vooral als zij zich vervolgens transformeren tot vervaarlijke messenwerpers die de in de piste verzamelde dieren –waarvan er enkele met een hoog aaibaarheidsgehalte- eens flink te grazen nemen. Allerminst prettig wakker worden, kan ik u verzekeren. 

Gelukkig valt aan de ontbijttafel het oog op de nog opengeslagen krantenpagina met de immer vriendelijk glimlachende fractievoorzitters, waarmee het wat zware gemoed van de voorbije nacht in een keer wordt verdreven. De bijbehorende stukjes zijn hun korte reflecties op de programmabegroting. De invalshoeken zijn divers, alsook de teneur van het geschrevene. Looft de een de grote inzet van onze ambtenaren, een ander laakt het gebrek aan financiële onderbouwing. Weer een ander schijnt zelfs te vinden dat we de verkeerde weg zijn ingeslagen, terwijl een andere collega op positieve wijze de sluitende begroting belicht. Kortom een verscheiden meningenpalet, waarbij opvalt dat een aantal partijen die niet tot de coalitie behoren wederom deze gelegenheid te baat nemen om eens flink kritisch –op hun inmiddels bekende wijze- kleur te geven aan hun oppositierol. 

Dat mag uiteraard, maar het staat in schril contrast met hetgeen wij als Progressief Akkoord een jaar geleden bij deze gelegenheid hebben geventileerd. Aan het eind van onze beschouwing hebben wij toen de oproep gedaan om in gezamenlijkheid te kijken en zoeken naar oplossingen voor de verschillende vraagstukken. Ook hebben we benadrukt dat niet de verschillen aangescherpt dienden te worden, maar dat juist het integrale denken en het samen optrekken gemeengoed zouden moeten zijn. Ons bekruipt echter meer en meer het gevoel dat de ‘oude politiek’, waarvan we in de vorige coalitieperiode met elkaar afscheid dachten te hadden genomen, helaas opnieuw zijn intrede heeft gedaan. Dat partijen in ons midden zich denken te moeten verzamelen onder een potsierlijke geuzennaam, spreekt o.i. boekdelen. Als het vileine, het negatieve en het kille wantrouwen veel positief initiatief in een zompig moeras van vele details dreigen te smoren, moge duidelijk zijn dat wij dat ten zeerste betreuren. Wellicht moeten we dan zo langzamerhand wel eens concluderen dat we inderdaad aan deze tafel de weg aan het kwijtraken zijn. 

Desondanks is er het nodige waar –wat Progressief Akkoord betreft- weldegelijk  tevredenheid past. De voorliggende Programmabegroting is wat ons betreft een goed en overzichtelijk verhaal geworden, mooi gecomprimeerd, helder verwoord. Een oprecht compliment dan ook naar al die ambtelijke medewerkers die dit leesbaar document hebben verwezenlijkt. Wat wij bijna zouden vergeten is de situatie waarin wij ruim een jaar geleden nog met elkaar verkeerden. Komend vanuit een ongewisse ontvlechtingsituatie met IJsselstein, zijn wij er uiteindelijk in geslaagd om een enthousiaste en krachtige groep medewerkers aan ons te binden. Het Huis van Montfoort heeft nieuwe vertrekken erbij gekregen en onze inwoner voelt zich gastvrij ontvangen aan een balie met ruime openingstijden. In dit Huis hangt het touwtje weer door de brievenbus. 

De financiële positie van Montfoort is verbeterd. Toch zal het een uitdaging blijven om op creatieve wijze voldoende financiële middelen te vinden om nieuw beleid vorm te kunnen geven. Bij de bibliotheekvoorziening Het Huis van Ervaring –dat aanstaande januari reeds haar deuren opent- is dit gelukt, mede door de inventiviteit van een oplettende en op zijn doel gerichte wethouder. Met name het prikkelend concept waarin een belangrijke plaats is ingeruimd voor de SWOM en haar maatschappelijke partners, geeft o.i. prima invulling aan een eigentijdse en unieke voorziening.

De voornemens die in de Programmabegroting 2020 zijn opgetekend ademen ambitie en enkele vragen om eenzelfde dosis inventiviteit. Of het nu gaat om de realisering van een op de toekomst gericht nieuw scholencomplex of dat van het langverwachte onderkomen van onze scouting, waar een wil is, moet een weg te vinden zijn. En het allerliefst dien wij dat vooral mét elkaar in deze raad, met de blik naar voren gericht, positief ingesteld, met het belang van ons aller Montfoort en Linschoten voor ogen. 

Wij maken ons op voor een jaar van belangrijke keuzes t.a.v. onder andere de woonvisie, maar ook op het gebied van leefbaarheid en duurzaamheid. Regionale samenwerking in Lopikerwaard- en U16-verband is derhalve dan ook voor Progressief Akkoord van ontzettend groot belang. Willen wij echter als Montfoort in gezamenlijkheid naar buiten treden, dan zullen we eerst elkaar in deze raad opnieuw moeten zien te vinden.

In ons Stadspark is vanochtend de grote tent afgebroken en –voor wie het wil horen- hanger er nog wat flarden van het wegstervend kinderapplaus in de kleurige natte herfstbomen. De sympathieke kleine circuskaravaan trekt nu weer verder het land in, de scherpe messen zorgvuldig opgeborgen.   

 Als het aan Progressief Akkoord ligt, gaat dit nieuwe jaar hopelijk een aantal nieuwe kansen opleveren!

 

Han Bovens

Progressief Akkoord